Live en Lazaru's 2011 - #LeL11

Juryrapporten

Finale

Zaterdagochtend, piepende oren, pijn in mijn kop. Mijn benen willen niet meer en volgens mij ben ik mijn shirt vergeten. Dat moet een geslaagde Live en Lazaru's finale geweest zijn.

De avond begon met de niet zo jonge enthousiastelingen van Amp Salad. Vorige keer door op de wildcard. Totaal verdient! Deze gehele competitie nog geen band zo zien openen! Volle bak erin. De bassist heeft een paar vernieuwende techniekjes en pakt zo af en toe even zeer overtuigend een solo mee. De drummer heeft zich tevreden gesteld met de potten en pannen van de lazarus en rammelt lekker mee. Zeer goed optreden en het publiek overtuigd van jullie kunnen!

Winnaar Juryprijs - winnaar #LeL11

Helemaal uit Urk komt de band RoadCrew. Een rauwe rockband met af en toe een tekort aan batterijen. De vlag die vorige keer was meegenomen was met extra goedmakertje meegebracht dus ze mochten het podium op :) Wederom een zeer goede show. Het is misschien een idee om de naam te veranderen in Urk & Roses, goede nummers, strakke band en vooral heel erg gezellig. De charismatische zanger maakt veel indruk met zijn stemgeluid. Toch eist hij niet het hele podium voor zichzelf op. Uiteindelijk kwam RoadCrew als vakjurywinnaar uit de bus. Terecht want de als stijgende lijn van hun optredens doorzet ben ik benieuwd wat ze de komende jaren kunnen bereiken.

In Lazaru's speelde aansluitend Under Destruction. Iets minder fans mee dan vorige keer, maar nog steeds een volle bak. De versterkers werden knoerdhard gezet en de band ging helemaal los. Het kwam door wat technische probleempjes nooit echt helemaal uit de verf. Het was goed, maar niet zo knallend als de vorige keer. De metalriffs van de sologitarist/zanger mogen er wel zijn hoor. Veel techniek en snelheid. De band die om hem heen lijkt te zijn gevormd speelt strak en in dienst van, maar zeker niet slecht!

Waarschijnlijk is Jedidah verantwoordelijk voor menig bloedend oortje. Wat een bak smerige herrie. Heerlijk! Een grindcore bandje in de finale gebeurt niet zo vaak. De muziek is niet altijd even goed te accepteren maar Jedidah speelde strak en met overgave. Ze staan voor de muziek en de zanger is een goede aanvulling. Veel interactie met het publiek, wat dan ook aardig los kon gaan. De Hut stond niet helemaal vol dus er was ruimte genoeg voor het tuig om een beetje op elkaar in te beuken. Zeker een aanrader!

De Shagging Ponies zijn misschien wel de beste songwriters van Nederland, je hoeft alleen maar te accepteren dat het covers zijn. Niet dat dit ook maar iets uitmaakt. De show is compleet. Macho, sexy en over-the-top, zoals het hoort bij de glamrock die ze spelen. De zanger zag er dit keer lekker afgetraind uit. Misschien doen ze dan toch wat met het commentaar. De band is normaal gesproken een avondvullend programma dus ze konden lekker hun meest raunchy en opzwepende setlijst in elkaar draaien. Je moet ook wel ballen hebben om in spandex door Lazaru's heen te stuiteren.

Winnaar publieksprijs

Voor Illusionless was het wel een spannende avond. Een nieuwe zanger waar al wel mee geoefend was moest aan de bak. De gitarist/zanger deed een stapje opzij na een overtuigende opening waarna het eigenlijk pas echt los ging. Niet alle nieuwe ideetjes kwamen even lekker uit de verf, maar de vooruitgang die deze band heeft geboekt is flink. Vooral omdat er duidelijk ruimte is gemaakt voor diezelfde probeersels. Hoewel dit een van de 'thuis' spelende bands was, moet het natuurlijk nog wel worden waargemaakt, en op wat schoonheidsfoutjes na is dit zeker gelukt. Zeer terecht de publiekswinnaar (met een kleine marge!)

De publiekswinnaar van 2010 mocht de avond afsluiten. Trashcan is hiervoor meer dan geschikt, hoewel het met moeite en heel hard werken ging. Het wilde eigenlijk allemaal net niet. Gelijkvloers spelen geeft natuurlijk meer een kick, helemaal in een stampvolle lazarus. Maar ook in de Hut zou deze, in korte tijd sterk ontwikkelde band, het moeten kunnen maken. De nummers blijven sterk en de combinatie van karakters maakt dat deze band sowieso tof is om te zien spelen. Een zeer speciale rol voor de bassist die volgens mij zelfs metal zweet.
Zeer verdienstelijk gespeeld en de finaleplaats meer dan waar gemaakt. Helaas dit jaar geen prijzen.

Voorronde 3

De laatste voorronde van Live en Lazarus 2011. Er staat al een toffe rij bands in de finale, kijken welke twee bands het rijtje compleet gaan maken.

Never Forget opende de avond in de Lazarus. Toch een leuk aantal fans in het publiek, fijn want een bandavond starten is altijd lastig. De band speelt een soort progressive emo wat het een prima band maakt voor deze tent. Volle bak erin en lekker genieten. Het is vooral allemaal erg enthousiast en het laatste nummer is daar een perfect voorbeeld van. Niet geniaal, maar stilstaan is verdomde lastig. Wat meer diepgang in de gitaarriffs zou niet misstaan. Lekker bandje om mee te openen.

Vanuit het verre Eindhoven mocht Jacks Dignity het podium betreden in de Hut. Een ouderwets powertrio met het plaatje compleet. Loud, mean, fast and dirty. Meer mensen heb je niet nodig. Goede band voor een stampvolle kroeg, helaas voor een halflege Hut. Maar dat maakte voor Jacks Dignity niet uit. Dikke show en zoals ik al eerder zei: snoeihard... Helaas konden ze niet blijven hangen want ze moesten terug naar Eindhoven (zingen er meer mensen: "eindhovuh, eindhovuh, eindhovuh" mee?) maar deze mannen zien we zeker nog wel eens terug!

De derde band van de avond was niet op komen dagen dus Special Patrol Group moest zo snel mogelijk ombouwen en knallen. Veel mensen en instrumenten op het podium kost wel wat veel tijd, maar aardig op tijd toch lekker gaan! Duidelijk wat fans in de zaal die de punk van Special Patrol Group goed konden waarderen. De megafoon was een originele toevoeging, handig gedaan en voegde genoeg toe. Verkleedpartijtjes zijn altijd leuk!

Juryprijs voorronde 3

Ondertussen zijn de mannen van Trashcan bijna veteranen van Lazaru's. Vorig jaar gingen ze er in de finale met de publieksprijs vandoor. Dit jaar volle bak erin knallen. Alles nog beter, nog strakker en nog meer metal. Het knalt je oren in en de band is een stuk strakker gaan spelen. Verdiende vakjurywinnaar. Rest mij alleen nog te zeggen: get a haircut, freaking hippy...

Publieksprijs voorronde 3

Als je het over veteranen hebt kun je Under Destruction eigenlijk ook meteen meenemen. De band heeft wat wisselingen gehad qua bezetting maar de harde kern is altijd hetzelfde gebleven. Metal van de ouwe school met een randje. Na het stemmen tellen kwam Under Destruction met een nipte voorsprong als overwinnaar uit de bus. Op naar de finale gasten!

Voorronde 2

We hadden een lekker avondje met kneitergoede bands in het vooruitzicht. Nadat de podia in De Hut en Laza (bijna) waren afgebouwd kwamen de eerste bands al binnen. In De Hut mocht Jude het spits afbijten en dat deden ze met verve! Een prima bandje met een funky randje. Een paar aardige covers door de set en een knap koppie achter de microfoon, das toch een lekker begin?

Met de metal van Kevlar begon Live en Lazarus april met stevige muziek. Aardig wat uit de kast getrokken, natuurlijk altijd een goed idee met wedstrijdje (Mooie background wallpaper!) De muziek zat zeker goed in elkaar. Beide gitaristen speelden goed en zeer strak samen. De bassist mag van mij altijd iets harder. Veel mensen meegenomen maar ook de vaste gasten waren enthousiast!

Het maakt niet uit wat voor band je meeneemt. Probeer maar is over het heerlijke plaatje van Take It Off heen te komen. Mooie meisjes met gitaren! Tuurlijk heb je een voorsprong met zoveel schoon op het podium maar gelukkig konden ze het waarmaken. Niet altijd even strak of zeker maar wel met veel plezier en energie. Het kan allemaal wel wat agressiever een tikkie meer overtuiging. Maar ze zetten wel een volle Lazarus compleet naar hun hand. Als je dat langharig tuig aan het meezingen krijgt heb je gewoon lekker gewerkt, dames!

Live en Lazaru's wildcard

Heerlijk als er bij Laza van die ouwe rotten rondlopen. Ze kwamen niet eens van zo heel ver maar Amp Salade had besloten om over hun eigen spul te spelen. Ik hou daar nooit zo van aangezien het nóg meer sjouwen en gedoe is. Zodra ik ze eenmaal hoorde spelen was mijn begrip wat groter. Pure rock met een knallende bas en snijdende gitaar. Met maar vier man kun je dus ook aardig wat herrie maken, dat mogen ze nog een keer doen. Ze kregen de wildcard van de jury!

Publieksprijs voorronde 2

The Shagging Ponies... Ik weet niet of ik hier wel wat van moet zeggen. Jaren 80/90 rockclassics uitgetrokken naar een met speed, alcohol en totaal van de pot gerukte moraal van 2011. Heerlijk om te zien (hoewel een goeie sixpack bij de zanger niet zou misstaan, fust is ook leuk) en supergaaf om te horen. Deze gasten gingen met een kleine voorsprong naar huis met een de publieksprijs.

Juryprijs voorronde 2

Het is toch wat vreemd om van die lieve jongens die gezellig een babbeltje komen maken en hun glaasje water drinken ineens te zien transformeren in... nou ja... in Jedidah. Ik zal het maar gewoon grindcore noemen. Het was strak, het was recht in je gezicht. We zijn in ieder geval vergeten foto's te maken. Als laatste band van de avond heb je het natuurlijk niet zo zwaar als de opener, maar er werd hard gewerkt om de avond tof af te sluiten. Bril af, handschoenen uit en gillen als een speenvarken! Jedidah mag de eerste vrijdag van juni terugkomen om hun kunstje te laten zien. Vakjurywinnaar dus!

Om zo'n avond als deze nog even compleet te maken besloot de jury op het laatste moment nog even Jacky bij de groep te betrekken. Een frisse blik en stem binnen een vastgeroeste jury kan natuurlijk helemaal geen kwaad, en het is een stuk leuker om naar te kijken dan mijn kale(nde) kop.

Voorronde 1

Live en Lazarus 2011 begon met de electro-rock van No Repair in De Hut. In deze competitie een niet vaak voorkomende muziekstijl. Na een wat rommelig begin met technische problemen werd het publiek getrakteerd op een stevige beat van een enthousiast trio. Zeker een mooie opening van de avond.

Ondertussen werd in Lazaru's de set van Chained Messiah voorbereid. Een stevige metalband waar vooral de drummer op een zeer positieve manier opvalt. De zanger/gitarist speelde met een soort brace door een snowboard ongeluk, gelukkig had dit weinig effect op zijn spel.

Juryprijs voorronde 1

Een toffe band, die komen vast nog wel een avondje spelen. Voor Roadcrew was het podium in De Hut eigenlijk te klein. De Urkers speelden rauwe rock met een ouderwets tintje. Het meegekomen publiek zorgde voor een lekker sfeertje maar vóór de finale hopen we wel onze vlag terug te krijgen ;-) Sterke nummers en een goede podiumact, het mag in de finale wel allemaal wat strakker!

Publieksprijs voorronde 1

Illusionless speelde een thuiswedstrijd. Lazaru's was lekker volgelopen en de jonge honden werden enthousiast ontvangen. Dat ze er met de publieksprijs vandoor zouden gaan leek al bijna vast te staan maar ze kwamen om te knallen en dat deden ze. Niet altijd zuivere zang maar wel veel bezieling; deze band een mooie publiekswinnaar.

Afsluiter van de avond waren The Flying Flapjacks, indierock met een volwassen randje. Lekkere en zelfs dansbare muziek! Een band die soms wat teveel gebaseerd lijkt op één persoon, maar een hoog niveau nummers laat horen. De band heeft een goede sound en fijne nummers, helaas niet genoeg om direct door te gaan naar de finale.